ONİKİ EYLÜL GÜNÜ...

Dört aylık askerdim. Bütün askerleri eğitim alanına topladılar. Rütbelilerin tavır ve davranışlarından önemli bir şeyler oluyor düşüncesine kapılmıştık. Nitekim bölük komutanımız Aslan yüzbaşı bizlere hitap etti. Ancak yine de tam açıklıkla konuşmadı. Daima hazır kıtada olacağımızı söyledi.
Koğuşlarımıza geldik. Potinimizi çıkarmadan M1 tüfeklerimizle birlikte ranzalarımıza uzandık.

Akşam saatlerinden itibaren karartmalar başladı. Işıklar katiyen yakılmayacaktı, emre kesin itaat edilecekti. Hava adeta zindan gibiydi. Gökyüzünde uçan uçakların uğultusundan başka çıt sesi çıkmıyordu.

Bir iki günü sıkı denetim ve tedbirle geçirdik. Sonra usta asker olduğumuzdan acemi erleri bölüğümüze ait olan amfinin etrafına sevk ettik. Beton direkleri oyulan çukurlara dikiyor, bir yandan da dikilen direklerin betonları henüz kurumadan tel örgüleri çekiyorduk. Bu işi aceleyle yapıyorduk.
Amfi briketlerle ikiye bölündü. İki ayrı portatif tuvalet yapıldı. Celseler şehirden politize olmuş parti ve dernek üyesi veya sempatizanı gençleri getirmeye başladılar.

İkiye bölünen cezaevinin ilk tutuklusu bir bayandı. Hafta sonları çarşı iznine çıktığımızda Ülkü Ocakları Derneği'ne de uğradık. Dernekte tanıştığımız kişilerde vardı. Ancak cezaevine getirilen bu bayan bir devrimciydi. Bu bayana tek kişilik bir bölme yapıldı. Sonra gözaltına alınan gençler gelmeye başladı. Dernekte tanıdığımız kişilerden dolayı kimin Ülkücü ve kimin de Devrimci genç olduklarını anladık.

Sanırım ihtilalden iki hafta sonra falan askerler üzerindeki otorite biraz esneklik kazanmıştı. Bu durum ordunun ülke genelindeki hakimiyetine bir işaretti. Fakat her şeye rağmen ihtilali kavramakla birlikte ülkemizde neler olup bittiğini bilmiyorduk. Çünkü televizyonların izlenmesi yasaklanmış ve el radyolarına da el konulmuştu.

Cezaevine çevrilen amfideki Devrimcileri ve Ülkücüleri cemselerle alaydan götürdüler ve cezaevlerine naklettiler.
Amfimiz eski haline geri dönmüştü artık. Bir çavuş dostumuz bizi çağırdı. Dört beş arkadaş gizlice amfiye gittik. Amfide havan topları vardı. Havan toplarından birinin namlu ağzındaki kapağına elini uzattı. Kapağın kenarında duran ipi tuttu ve çektiğinde bir el radyosu gördük. Kimselere söylemeden normalleşme süresine kadar haberleri dinledik.

12 Eylül'cü Cuntacıların neler yaptıklarını ve siyasi liderlerin durumlarının ahvalinden de haberdar olduk.
O günlerde Cuntacılara karşı beslediğimiz öfke kuvvetinden bir şey kaybetmedi.

Bizler ihtilal olduğunda askerliğimizi yaptığımızdan dışarıdaki gençlerden ve arkadaşlarımızdan çok şanslıydık.
12 Eylül Cuntası ülkemizin gençlerinin gözyaşlarına, acılarına, mağduriyetlerin hiç bakmadılar, acımadılar. Görevini ifa edenlerin çoğu vicdansız, sadist ve kansızdılar!

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Osman Aytekin - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Cesur ve Tarafsız Haber Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Cesur ve Tarafsız Haber hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Cesur ve Tarafsız Haber editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Cesur ve Tarafsız Haber değil haberi geçen ajanstır.



Kapadokya'nın Marka İşletmeleri

Kapadokya Bölgesindeki Marka İşletmeler Burada

+90 (384) 213 50 40
Reklam bilgi

Anket NEVŞEHİR'İN BELDELERİ ARASINDA EN BAŞARILI BELEDİYE BAŞKANLARI SİZCE KİM?